Forsíða  |  Jökulfirðir  |  Saga byggðar  |  Saga Kollsár |   Saga ættar  |  Uppbygging  |  Ferðalög  |  Um vefinn

Lítill flói gengur inn í Vestfjarðakjálkann norðan við Ísafjarðardjúp, milli Bjarnarnúps að sunnan og Grænuhlíðar að norðan. Þetta eru Jökulfirðir. Oft setja menn upp spurnarsvip þegar Jökulfirðir eru nefndir enda ekki eins þekktir og Hornstrandir þó að nálægir séu. En að sumu leyti eykur það gildi þeirra. Þeir eru fáfarnir og einmitt fyrir það eru þeir sérstakir. Þeir eru griðastaður margra sem kunna að meta kyrrð frá skarkala umheimsins. Þar er ekkert nema endalaus kyrrð, náttúrufegurð og frumstæða skilyrði. Þar er ekkert rafmagn fáanlegt en þó heldur höfundur því fram að enginn staður sé betri til að hlaða rafhlöðurnar.

Til glöggvunar má benda á að þegar horft er til norðausturs frá Ísafirði sést Snæfjallaströnd þar sem oft eru skaflar niður í sjó um miðjan júlímánuð. Jökulfirðir eru handan Snæfjallastrandar og "næsti bær" við Hornstrandir. Þeir eru kenndir við Drangajökul sem sést þar hvarvetna af fjöllum og heiðum og víða neðan úr byggð. Að vetri bera þeir nafn með rentu en að sumri getur veður verið svo stillt og hlýtt að nafnið Jökulfirðir virðist öfugmæli.. 

Utan hjara veraldar Margir halda eflaust að Jökulfirðir séu þar. En þegar horft er á gróðurfar þessa útskika – vöxtulega hvönn, mannhæðarháan kerfil í stórum flákum, harðgera finnunga, bláliljubreiður í fjöru, föngulegt melgresi, maríustakk með glitrandi daggardropum, purpuralitt smjörgras, þéttar skollaberjabreiður og svo allt aðalbláberjalyngið, vallhumalinn, fjöruarfann og baldursbrána, að ógleymdum ódrepandi rabarbara í jaðri gamla kálgarðsins – þá er manni spurn hvar sé hjari veraldar.

Í fjörunni framan við bæinn á Kollsá var leikvöllur og vettvangur óþrjótandi ævintýra. Þar var hægt að sigla heimasmíðuðum bátum, tína iðandi marflær undan steini og reka lófafylli undir nef ömmu henni til hrellingar, og svo rak á land  ýmiss konar forvitnilegt góss sem var gaman að skoða. Og þar var líka óþrjótandi uppspretta kræklings og öðuskeljar sem var grilluð á glóð í eldavélinni áður en nokku þekkti sögnina að grilla.

Í minningu þess sem ólst upp ungur drengur í Jökulfjörðum var lífið harla gott. Hann þekkti lítið til lífsbaráttu fullorðna fólksins og þeirra áhyggna sem hljóta að hafa fylgt því að framfleyta fjölskyldu á litlu og afskekktu býli sem var næstum utan hjara veraldar.

© 2008 Svanberg K. Jakobsson. svanberg (hjá) kollsa.net. Síðast breytt 6. apríl 2008